*اونایی که از وقتی همسر دکتر شد ورفت خارجه وخونش شبیه خونه سلن دیون شد وسالی یک بار برای دیدن خانواده میومد بازار تهران وبار کشتی میکرد واز لوستر ومبل ومجسمه می برد به بلاد کفر وبرای معاشرت به دنبال عبارت های ساده فارسی باید بارها ام ام وم م وآخ چی می گن بود ووقت معاشرت باید یک لیوان آب (چون اینجا حرومی نبود دم دست) دستش می گرفت وترجیحا ایستاده مدل خارجی وای میستاد.بعد همین جوری فاصله زیاد زیاد تر شد.بعدا ترها توی دیدار های گاه وبیگاه آدرس ایمیل خواست وچندباری ایمیل های خانوادگی وعکس رد وبدل شد ورفت تو مایه های ایمیل های سند تو آل.از اونجایی که من عادت به باز کردن اینگونه ایمیل ها اصولا ندارم ومیل باکسمو چند وقت یه بار خالی می کنم از طریق خواهرش به گوشم رسیده که فلانی گفته چقدر اینا بی معرفتن من این همه ایمیل می دم چرا جواب نمی دنکاشف به عمل اومد که گویا تو خارج البته اونجایی که اینا هستن جواب ایمیل سند تو آل ایمیل است.گذشت ویه روز دیدم اگه رابطه خونی به همین بهانه های کوچک وابسته ست حالا چه اشکالی داره؟ازون روز منم هراز چند گاهی قطعه شعری جوکی عکس جالبی ببینم به صورت جدا اتچ می کنم ومی فرستم.جالب تر اینکه بدونه مخاطب خاص .و بدون اینکه اسمی ازش برده بشه در جواب این ایمیل های بدونه مخاطب جواب هایی از نوع:وری فان.تنک یو.نایث وانواع شکلک ها رو می فرسته وهمین باعث شده که فکر کنم "دردل دوست به هر حیله رهی باید کرد"واینکه"از محبت خارها گل می شود"ویه عالم چیز دیگه.........

**بعد اونایی که تو دهه سوم زندگی وقبول محنت زیاد یه شوهر جور کردن برای خودشون وسالی یه بار ازتوی تختخواب دونفره زنگ می زنن وگله گی وایش وغر ومی پرسن خبری نیست؟یااینکه چیزی می گن وتوی همون فاصله انگار کسی قلقلکشون داده باشه یهو جیغ کوتاه میکشن یا مثلا:ا نکن...........وبعد دوباره می گن چه خبر وبعد تو برای معاشرت یه خبری میدی بعد اونا تکرار می کنن برای شوهره و هرهر میخندن واظهار نظر شوهره رو اعلام می کنن و بعد تو همون وااسفا می رن تو فاز ادای تنگا رو در آوردن وجانماز آب کشیدن ونسخه پیچیدن برای دیگران انگار نه انگار که سفره دلشون سالها کجا باز بوده و. بعد یهو دیگه انگار حمله شروع شده باشه صحنه جنگ ازپشت تلفن تداعی میشه ودیگه یه خدافظی سریع وغش غش خنده وجیغ و...........

 

*** اونایی که میخ وان برن دکتر تغذیه رژیم بگیرن ومی گن برامون وقت بگیر باهامون بیا واونایی که می گن برای لباس عید ما فکر کن واونایی که می گن بیا بریم هند وبازور میبرنت دم پلیس +۱۰ که پاستو بگیری واونایی که توقع دارن که توی محافل مجالس حتی خونه مادر شوهر هم همراهیشون کنی.واونایی که میخ وان باهرکی اونا دوستن دوست باشی وهرکی دشمن تو دشمن.

**** .....................

پ.ن:واحد دانشگاهی سیستان بلوچستان رو دیدم عجب دانشگاهی وامکاناتی فقط به خاطر شرایط ویژه شهر پذیرش دانشجو کمه.واسه آدم شرایط ویژه انگیزه خوبیه.کسی که میخ واد دست کسی بهش نرسه.می خواد خودشو پیدا کنه.از حاشیه دور باشه.