اونایی که از یه سوراخ بیش از صدبار بی اغراق گزیده شدن اونایی که اصلا می رن وا میستن جلوی سوراخ در حالت تاداسان که گزیده شن حتی دیده شده خودشونم انگشت تو سوراخ کردن.اونایی که سال هاست هفته ای سه ساعت تمرین غلبه بر جاذبه می کنن تمرین این که اگه پات رو زمین نبود می تونی رو دستات رو کله ت حتی واستی.اونا که تمرین غلبه بر جاذبه دارن ولی دلشون با جاذبه ست.اونا که دم چشمه هم می رن شیشه آبشونو می برن که رفتنشون واسه خود خوده چشمه ست اونا که به شدت بیننده  وبه شدت شنونده آفریده شدن ولی کور وکر دنیا وجاذبه ان.اونارو واسه شفاشون نمی شه دعا کرد اونارو منجی عالم بشریت هم نمی دونه شفاشون در چیه وقتی خودشونم نمی دونن.
اونا صرفا هستن.خواستم بدونید که دیدید تعجب نکنید :) اونا رو نصیحت نکنید اصلا سعی نکنید مثلا چشمشون رو باز کنید اونا راه برگشت رو بلدن اونا مقصد رو نمی فهمن اصلا اونا ولوی مسیرن لذت هم نمی برن کلا از ول بودن خوششون میاد بااینکه اصولا ول آفریده نشدن.اونا آدم دل دل کردنن.
اونا صرفا هستن .........
یه چهارشنبه بارونی
آزی