برنامه جانبی کلاسمون اینه که در مورد" باهم بودن"فکر کنیم وحرف بزنیم.من تاحالا همیشه در برابر این کلمه سکوت کردم.گفتم حرفی ندارم.برای اینکه واقعا نمی فهمم برام مفهوم گنگی به حساب میاد.یعنی نه که نفهمم ولی توزندگی خودم ندارمش.

مدتهاست شروع کردم دوره افتادم تیکه های دلمو ازین ور اون ور جمع می کنم.یعنی اول ها فکر می کردم خوب باشه این نشون می ده من آدم بزرگیم من مهربونم من بخشنده ام ولی بعد دیدم نه نمی شه آدم دلش تیکه تیکه بشه ذهنش تیکه تیکه می شه بعد جسمش هم تیکه تیکه میشه بعد یه جا که تو موقعیت حساسی قرار می گیری به خاطر همین تیکه تیکه بودن نمی تونی تصمیمات کامل بگیری.چون هی باید راه بیفتی از تیکه تیکه ها نظر بخوای یااصلا همین که هی بخوای جویای حال تیکه تیکه ها باشی کلی عقبت می ندازه از مسیر.

بعد یک دوره ای از سر سن وترس و تنهایی (واین مدل گفتن از تنهایی بااینکه من خانواده خوب وپرجمعیتی دارم با یک عالمه دوست خوب همه جای دنیا فرق داره.آدم نزدیک که وقتی بگه حالت چطوره می گی خوبم بفهمه که اصلا خوب نیستی وآدمی که برای حرف زدن باهاش نگردی زمان مناسب پیدا کنی که بتونی انرژی مثبت بدی حوصله وزمان بذاری براش دوست باشی.یعنی یکی که درهر شرایطی حالشو داشته باشی حالتو داشته باشه.ا)ینا گذاشته بودم هرکی می خواد هرتیکه شو بندازه تو حیاط من.می گفتم چه اشکالی داره من که نمی تونم دل کسی رو بشکونم من که واضح به طرف گفتم دیگه خودش می دونه.بعد دیدم نه اونام باید یاد بگیرن تیکه شونو ببرن جایی که گم نشه که جاش باشه که قدر بدونن نه که بذارن خاک بخوره به امیدی که هیچ وقت نیست نمیاد!

خوب بعد اینکه برتو چه گذشته رو نمی تونی برای کسی در چند جمله شیک ومجلسی بدون درد وخونریزی باصدای بلند بگی.بعد وقتی مربی صداشو بلند می کنه که :"آزی من گفتم فکر کن فکر کن فکر کن."تو نمی تونی بگی باهمین فکر تا کجا رفتی که زبونت بسته شده.فقط می تونی نگاش کنی سرتکون بدی ...

بعد وقتی دست از سر خودت بر می داری وقتی آیینه تمام می کنه پیام های خیکی فوق لیسانس نخون بی مصرف تنهای بی کس بلا تکلیف در خیال زندگی کنه بداخلاق دل  نده به درک می رسی که جذب آدم شبیه خود خودت شدی اتفاقا.

آدمی که میشینه روبروت حرف می زنه تو لبخند می زنی اون فکر میک نه مسخرش می کنی ولی نمی دونه ازاین همه تشابه شگفت زده ای.ازینکه یک روانی عین خودته عین خودت باهمون مرض های شل کن سفت کن سگ وگربه بازی دم به تله نده ایه پررو توخالی.

که این روضه ها ی زن مطیع صبور انسان گه کن مرد سالارانه  خودکم بین مرد بین شوهریاب نسخه تو نیست.این توصیه های خیرخواهانه دماغتو عمل کنه برو تو اجتماعه آدم ببین دودوتاچهارتا کنی خریدارانه نسخه من نیست.

من آدم خدا نکنه کاری به میلم نباشه خدا کنه کاری رو بخوام انجام بدمم.

حدیدا فهمیدم زیادی خودم رو نصفه گذاشتم وسط که نقد شم سکوت کردم.

جدیدا ازتو غارم که سردراوردم فهمیدم از زندگیم روشم درکل راضیم که به نسخه کسی نیست انتخاب خودمه بهترین انتخابم در شرایط موجودم که اگر برگردم که باز همین راه رو می رم در نهایت.

ده سال بعد ثابت می شه روشم به خودم والبته به بقیه.بقیه یعنی کسانی که مهمه برام دلسوزیشون نگرانیشون خیرخواهی گاهی رو مخشون حتی.

می خوام ده سال دیگه بگم دیدید آخرش همون که می خواستید شد ولی به روش خودم دیدید؟

اینجوری خلاصه لبخند کجی دارم وسرپرسودا ودل پرامیدی درین وانفسا........